background
logotype
image1 image2 image3

1884

10 listopada urodziła się w Warszawie przy ul. Kruczej 10 Zofia Nałkowska, córka wybitnego geografa, publicysty i krytyka literackiego Wacława Nałkowskiego (1851–1911) i Anny z Szafranków (1862–1942), pochodzącej ze słowackiej rodziny urzędniczej.

Ojciec mój, reformator geografii w Polsce, był autorem dzieła „Geografia rozumowa" i wielu innych prac geograficznych i społecznych (...). Matka studiowała geografię, była towarzyszką jego pracy, napisała szereg książek geograficznych. Nic też dziwnego, że w dzieciństwie każda rzecz drukowana wydawała mi się geografią. (Z. Nałkowska, O sobie)

1888

  • Przychodzi na świat Hanna, siostra Zofii, późniejsza rzeźbiarka, primo voto Bickowa, secundo voto Stefanowicz, zmarła w 1970 roku.

1891

  • Zofia Nałkowska rozpoczyna naukę na pensji Anieli Hoene w Warszawie. Początkowo miała lekcje w domu, matka uczyła ją geografii i niemieckiego, ojciec – geometrii, arytmetyki i logiki.

1895

  • Nałkowscy budują dom koło Wołomina.

Wówczas rodzice zdecydowali się kupić na spłaty niedaleko od Warszawy trzy morgi piaszczystego porosłego sosnami wzgórza, które ojciec nazywał wydma utrwaloną i za pożyczone „na hipotekę" pieniądze postawić drewniany domek. Wiejski cieśla wybudował go w ciągu lata (...). Nie obmyślając nazwy na to miejsce ziemi mówiliśmy o nim po prostu Górki. (Z. Nałkowska, Mój ojciec)

1896

  • Rozpoczyna pisanie dziennika, którego pierwsze zeszyty do roku 1899 uległy zniszczeniu.

Fragment

Oto już głaz ostatni... Chwytam się miłości
Kurczowo zaciśniętą ręką, niby szponem,
Broczą w krwi krzywe palce, drę ciało do kości –
Ja muszę się utrzymać – nieszczęsna – szalona –

Ale głaz się obsuwa... W uścisku namiętnym
Tulę go do mej piersi, zamykając oczy
I padam w czarną otchłań w trwogi wirze mętnym,
Sama z głazem miłości... Tu wszystko się mroczy...

(1897)

1898

  • Debiutuje na łamach „Przeglądu Tygodniowego" wierszem pt. „Pamiętam". Do roku 1907 drukuje liryki w modernistycznych pismach, takich jak: „Chimera", „Głos", „Krytyka" i inne.

1904

  • Prozatorski debiut Zofii Nałkowskiej to drukowana w odcinkach na łamach „Prawdy" powieść pt. „Lodowe pola", rozpoczynająca w jej twórczości znamienny dla Młodej Polski temat zgłębiania tajników duszy kobiecej.
  • Wychodzi za mąż za poetę Leona Rygiera (1875–1948), mieszkają razem na Górkach.

1906

  • Wyjeżdża z mężem do Kielc, pomaga mu w redagowaniu pisma „Echa Kieleckie".
  • Udaje się w swą pierwszą podróż zagraniczną do Abbacji nad Adriatykiem.
  • Zostaje wydana trylogia „Kobiety".

Więcej artykułów…

  1. 1907
  2. 1908
  3. 1909
  4. 1910
2017  Muzeum Nałkowskich  globbersthemes joomla template